Alıntı:
Beyaz Kalkan Nickli Üyeden Alıntı
Kardeşinin ailesine karşı öfkesinin altında derin yaralar ve birikmiş kırgınlıklar olabilir; bu yüzden ona sabır ve şefkatle yaklaşmalısın. Onunla çatışmaya girmek yerine anlayış göstermeye çalış, yargılamadan dinle ve kendini ifade etmesi için alan tanı. Ailesini doğrudan savunmak yerine, güzel anıları hatırlatarak ve sevgi dolu bir dil kullanarak kalbini yumuşatmaya çalış. Zorla değil, hissettirmeden ailesine dair küçük hatırlatmalar yaparak onları insanileştirmesine yardımcı olabilirsin. Dua olarak, onun kalbinin yumuşaması için "Rabbi inni limâ enzelte ileyye min hayrin fakîr" duasını okuyabilir ve onun için Allah’tan merhamet ve sevgi dileğinde bulunabilirsin.
|
İnanın sesimi çıkarmıyorum, ben yine olduğum gibi sevgiyle yaklaşıyorum. Asla ona karşı başkalarını içim acısa da savunmadım. Ona hak verdiğim konular çoğunlukta, ben de aynı evde aynı ebeveynlerle yaşadım senelerce öfkeli kaldım ama sonunda anladım herkesin bir nedeni var bu hayatta. Ebeveynlerim de güzel bir çocukluk geçirmemiş o yüzden kimseyi yargılamıyorum haddim değil. Güzel anı olarak hatırlatacak pek bir şey yok maalesef. Olabildiğince aile konusundan uzak durmaya çalıştım. Ama sorun şu ki; daha beni görür görmez iblis görmüş gibi oluyor. Oturup konuştum da nedir? ne yaptım ben mesela çözelim diye. Of çok duygusalsın yok bir şey ne alaka diye geçiştirdi.Tavsiyeniz için teşekkür ederim.