İlim adamları, dua esnasında elleri kaldırmak hususunda farklı görüşlere sahiptirler. Aralarında Cubeyr b. Mut'im, Said b. el- Müseyyeb ile said b. Cübeyr'in de bulunduğu topluluk bunu mekruh görmüşlerdir, şüreyh de ellerini kaldırmış birisini görmüş ve Bu ellerinle sen kimi yakalamak istiyorsun anasız kalasica! demiştir. Mesruk da dua esnasında ellerini kaldıran bir topluluğa: Allah o elleri kessin! diye beddua etmiştir. Bunlar, bir ihtiyaç dolayısıyla Allah'a dua etmek halinde işaret parmağıyla işarette bulunmayı tercih etmişlerdir. Bu İhlasın kendisidir, derlerdi, Katade de parmağıyla işaret eder, ellerini kaldırmazdı. Ata, Tavus, Mücahid ve başkalan da elleri kaldırmayı mekruh görmüşlerdir.
Elleri kaldırmanın caiz olduğu da ashab ve tabiinden bir gruptan rivayet edilmiştir. Peygamber (sav)'den de böyle bir rivayet vardır ki, bunu da Buhari' Zikretmektedir. Ebu Musa el-Eşari der ki: Peygamber (sav) dua etti, sonra ellerini kaldırdı. Ve ben, koltuk altlarının beyazlığını dahi gördüm. 149[İmam Kurtubi, el-Camiu li-Ahkamil'l-Kur'an, Buruc Yayınları: 7.cilt sayfa:366-367. Bütan, Meğazi 55; Deavai 23; Müslim, FedailuVSnliabe 165] Bunun bir benzeri Enes'ten de rivayet edilmiştir. [Buhari, İstiska 21, Deavat 23: Müslim, İstiska 5, 7; Nesai, Istiska 9, 17.]

İbn Ömer de der ki: Peygamber (sav) ellerini (dua esnasında) kaldırmış ve şöyle buyurmuştur: "Allah'ım, Halid'in yaptıklarından uzak olduğumu sana bildiririm."151[Buhari, Ahkam 35, Cizye 11, Meğazi 58, Deavat 22; Nesai, Kudüt 17; Müsned, II, 151.]
Müslim'in Sahihinde de Ömer b. el-Hattab'tan şöyle dediği nakledilmektedir: Bedir gününde Rasulullah (sav) müşriklere baktı. Sayılan bin kişi idi. Ashabı ise üçyüz on yedi kişi idiler. Bunun üzerine Allah'ın Peygamber'i ellerini uzatarak kıbleye yöneldi ve Rabbine dua etmeye başladı... diyerek, hadisin geri kalan bölümünü zikretti, (Müslim, Cihad 58; Tirmizi, Tefsir 8. süre 3.
)
Tirmizi de yine Hz. Ömer'den şöyle dediğini rivayet etmektedir: Rasulullah (sav) ellerini kaldırdı mı, onları yüzüne sürmeden aşağı indirmezdi. Tirmizi der ki: Bu, sahih, garip bir hadistir. (Tirmizi, Dua 11)
ibn Mace'nin de Selman'dan, O'nun Peygamber (sav)'den rivayetine göre Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz Rabbiniz çokça haya eden ve kerem sahibi olandır. O, kulundan ellerini kendisine kaldırıp da onları bomboş geri çevirmekten -veya onları zarar etmiş halde- geri çevirmekten haya eder. [Ebu Davud, Vitr 23, Tirmizi, Dua 104; İbn Mace, Dua 13; Müsned, V, 438.]
Birinci görüşün sahipleri, Müslim'in Umare b. Ruveybe yoluyla naklettiği şu hadisi delil gösterirler, Umare, Bişr b. Mervan'ı minber üzerinde ellerini kaldırmış halde görünce şöyle demiş: Allah bu iki eli çirkin etsin. Andolsun ben, Rasulullah (sav)'ı (Müslim, Cünuna 53; Müsned, IV, 166.) gördüm de o, elleriyle şöyle yapmaktan fazla bir şey yapmıyordu, demiş ve işaret parmağı ile işaret etmişti.
Said b. Ebi Arube'nin Katade yoluyla rivayet ettiği şu hadisi de delil gösterirler: Enes b. Malik, Katade'ye anlattığına göre Peygamber (sav) istiska (yağmur için dua) müstesna hiç bir duada ellerini kaldırmazdı. İstiska esnasında da ellerini koltuk altlarının beyazlığı görülünceye kadar kaldırırdı. [Buhari, istiska 22.]
Ancak birincisi, rivayet yollan itibariyle Said b. Ebi Arube'nin hadisinden daha sağlam ve daha sahihtir. Çünkü, Said b. Ebi Arube'nin, Ömrünün sonlarına doğru hafızasında değişiklik meydana gelmişti. Diğer taraftan şu'be, Katade'den yaptığı rivayetinde de ona muhalefet etmiştir. Katade, Enes b. Malik'ten rivayetle şöyle demiştir: Rasulullah (sav) kottuk altlarının beyazı görülünceye kadar ellerini kaldırırdı. [Buhari, Deavat 23.]
şöyle de denilmiştir: Müslümanların başına herhangi bir musibet gelmiş ise, ellerin kaldırılması o takdirde iyi ve güzeldir. Nitekim Peygamber (sav) istiska (yağmur duasında ve Bedir gününde böyle yapmıştır.
Derim ki: Dua ne şekilde kolayına gelirse güzeldir ve insanın Allah'a olan ihtiyacını, fakrını, O'nun önündeki zillet ve alçak gönüllülüğünü açığa vurması için istenmiş bir şeydir. Dilerse kıbleye yönelir ve ellerini kaldırırsa bu güzeldir. Dilerse bunu yapmayabilir. Çünkü Peygamber (sav) hadislerde varid olduğu üzere bunları yapmıştır. Yüce Allah da: "Rabbinize yalvara yakara ve gizlice dua etlin" (Araf suresi 55. Ayet) diye buyurmuştur. Burada ellerini kaldırmak ve benzeri herhangi bir nitelik de varid olmamıştır. Bir başka yerde de "Onlar, ayakta iken, otururken... Allah'ı anarlar" (Al-i İmran Suresi 191. Ayet)diye buyurarak onları övmüş ve sözü geçen dışında herhangi bir hali şart koşmamıştır. Peygamber (sav) da Cuma günü irad ettiği hutbesinde kıbleye yönelmeksizin Allah'a dua etmiştir. (Kaynak: İmam Kurtubi, el-Camiu li-Ahkamil'l-Kur'an, Buruc Yayınları: 7.cilt sayfa 367-369.)

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...