Bir gün bir pire, öküzün karşısına geçmiş;
“Nedir senin bu halin? İnsanoğluna kul köle olmuşsun! Oysa sen çok güçlüsün, dayanıklısın. Niçin onlara karşı çıkmazsın? Baksana bana, ben acımadan insanları sokar, kanlarını içerim!” demiş.
Öküz, bu sözlere karşılık;
“Ben iyilik bilirim, onun için de insanlara kul köle olurum. İnsanlar beni sever, gelip alnımı okşarlar, sırtımı sıvazlarlar.” demiş.
Pire, bunun üzerine;
“Sen insanoğlunun seni sevmesinden, sırtını okşamasından hoşlanıyorsun ya, benim de ağrıma giden o zaten! Çünkü kimi zaman ellerine düştüm mü beni de okşayacaklar diye ödüm kopuyor!” demiş.