Hayatımda bir defa ölümü gördüm. Bir defa da ölüme yaklaşmış hasta gördüm. O bahsettiğim hasta kadın kanserdi. Son zamanlarda yatağa bağımlı olmuştu ve ev çok kötü kokardı. Ölümünden 2 gün önce uykuya daldığında o koku birden yok oldu. Ölümünün ardından ise dolaplardaki kıyafetlerine kadar sindiği için dağıtmadan önce yıkamak zorunda kaldık.
Diğeri ise aylar önce burada bahsettiğim manevi babam. Prostat kanseri geçirmişti. Şeker ve tansiyon hastası idi. Her zaman tertemiz kokardı. Kalp krizinden vefat ettiğinde de cenaze arabası gelene kadar yanında oturup elini tutmuştum. Uyuyor gibiydi. Yine tertemiz kokuyordu...
Büyükbabam öldüğünde farklı şehirdeydim. Köye çıkana kadar çoktan defnetmişlerdi. Akciğer kanserinden vefat etmişti. Gece evde bekletmişler. Kötü kokuyormuş. Ertesi gün onu yıkayan imam "bir daha kimseyi yıkamam" demiş... Büyükbabam da babaannem de çok kötü insanlardı. Konunun dışına çıkacağım ama gördüğüm rüyayı da yazayım. Büyükbabamdan birkaç yıl sonra babaannem de vefat etti. Sonra ikisini rüyamda gördüm. Evin damından bana bakıyorlardı. Kıyafetleri ve yüzleri yanmış haldeydi. Gözleri yoktu. Korkunç görünüyorlardı. Bir daha görmedim.