Konumuzla ilgili olarak eş-Şibli şunları söylemektedir: "Imam Malik'in, 'Bence, dinen bunda bir sakınca yoktur' sözü, ona göre cinlerle evlenmenin caiz olduğunu gösterir. Kendisi, bunu başka bir sebepten dolayı kerih görmüştür ki o da aksinin meydana gelmesinin imkansızlığıdır" demektir. (Şibli Ahkam sayfa 101; Daraip sayfa 93; Tercüme Cinlerin Esrara sayfa 124, 148) Kanaatimce, cins ayrılığından dolayı cinlerle insanların evlenmesinin mümkün olmadığına dair Islam alimleri tarafından delil gösterilen benim de ifade ettiğim ayetleri Imam Malik'in bilmemesi söz konusu olmadığına göre, bu fetvanın şu haliyle Imam Malik'e ait oluşunda bir şüphe söz konusudur. Çünkü onun, "Cinlerle nikahta dinen bir sakınca görmemesi" hususu tenkide muhtaçtır. Fetvanın sonraki satırlarında Imam Malik'in, zina yoluyla hamile kalan kadınlara, bu çocuğun babası kimdir? diye sorulduğunda, "Cindir" diyerek hukuki sorumluluktan kurtulmak isteyeceklerini, böylece toplumda fesadın, fuhuş ve ahlaki çöküntünün yayılacağını, bu açıdan cinlerle nikahi şahsen hoş karşılamadığını söylediği ifade ediliyor. Halbuki dinen yapılmasında bir sakınca görülmeyen hususların toplumun fesadına değil, ıslahına ve faydasına hizmet edeceği açıktır. Toplumun bozulmasına sebep olan hususları yapmanın dinen sakıncalı olduğu herkesçe malumdur. O zaman, müslümanlar arasında zina ve fuhşun yaygınlaşmasına, fesadın yerleşmesine sebep olacağı bildirilen "Bir insanın cinlerle evlenmesi hususu" dinen nasıl sakıncalı olmaz? Bunu kabul etmenin mümkün olmadığı açıktır. Ayrıca her iki cinsin evlenmeleri, cinsel ilişkide bulunup çocuk sahibi olmaları zaten yaratılışları açısından mümkün değildir. Çünkü cinler ruhani, insanlar cismani varlıklardır. Bu sebeple, Imam Malik'e atfedilen bu fetvayı doğru kabul etmek, bunu cinlerle nikahın caiz ve mümkün olduğuna delil saymak doğru değildir, kanaatindeyim.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...