Alıntı:
kaanertnc Nickli Üyeden Alıntı
Ben imanlıdır imansızdır demiyorum,
sabahleyin böyle bir röportajını dinledim konuda olması gerektiğini düşündüm.
Vefat etmiş bir insan sonuçta ne dediğini iyi bilmek lazım.
Diyor ki tiyatro oyunları oynanıyor, sinema filmleri çekiliyor kimse onu yargılamıyor konser de bir gösteridir bende kendi oyunumu oynuyorum minvalinde konuşmuş.
Bence bu bir mesele olarak ele alınacaksa yeni vefat etmiş birinin üzerinden değil daha ciddi ele alınmalı.
Çünkü aynı muhabbetler her ölenin arkasından dönüyor.
Bu bir mevzuysa bununla ilgili bir metin hazırlanır, imza toplanır, hocalardan görüş mektupları eklenir ve gerekli mercilere çözülmesi için iletilir.
Kalkıp adamın mezarını kazacak hal yok.
|
Sizi de anlıyorum, bu konuştuklarımız hep havada kalacak maalesef. İstediğimiz hocalardan görüş mektupları alalım, %90'ı cenaze namazının kılınmasını kabul eder. Ama eski zamanlarda bir tane hoca da böylesine söylemleri olan birisinin cenaze namazını kılmazdı, kimse kabul etmezdi.
Tabii ki imanını, son nefesini bilemeyiz. Ama ben tanıdığımız gibi muamele görmesini isterdim.
Öte yandan "Sadece müslüman için Allah rahmet eylesin denir" diyenlere de sert tepki veriliyor. Bunun sebebini anlayamıyorum. Allah'ın bir kişiye rahmet etmesi sanki çok basit bir şeymiş gibi, alışkanlık olarak rahmet okunuyor.