Bana şöyle hissettiriyor namaz ve gözleri kapatma meselesi,
Yanlışım olursa düzeltin, hatalı düşüncelerim için Rabbimin affına sığınırım,
Namaz Rabbimizin huzuruna çıkıp dua ile birebir iletişim kurmak, istemek, tövbe etmek için protokol gibi düşünüyorum ben.
Nitekim secdeye vardığımızda Allah'a c.c. en yakın olduğumuz andır,
Bizim için belirlenmiş bir yol var ve o yolu yürürken sanki Rabbimizin karşısındaymışız gibi ciddiyetle kılmamız lazım namazı.
İçimizde kaç kişi arşa bir milim yaklaşıp da eli ayağı titremeden namaz kılabilir bilemiyorum.
Haşa kıyas yapmıyorum, günümüzde dandik bir memurun makamına girerken bile önünüzü ilikliyorken
Rabbinize en yakın olduğunuz anda uyuklar gibi gözlerinizi mi kapatacaksınız.
Ya da başınızı eğip önümüze bakmaktan başka bir şeye haddimiz var mı kul olarak.