‘‘Et-Mücteba'da: Mekruh olan temime (muska, hamail, nazarlık) Arapça yazılmayan temimedir ilh...’‘ sözüne gelince, El-Mücteba'da benim gördüğüm: ‘‘Temime yani muska Kur'an'dan başkası ise mekruhtur.’‘ Bazıları da: ‘‘Temime cahiliyet döneminde çocukların omuzuna asılan nazarlık boncuktur’‘ demişlerdir.’‘ Başka bir nüshaya müracaat edilsin.
El-Muğrib adlı eserde: ‘‘Bazılarının muazat'ı yani nazarlıkları Temaim sanırlar. Temime, boncuklardır. Halbuki muazat'ta Kur'an veya Allah'ın isimleri yazıldığı takdirde beis yoktur. Avze'nin (Korunma muskasının) mekruh olması Arapça'dan başka bir dille yazılmış olduğu ve ne olduğu bilinmediği takdirdedir. Çünkü buna küfür sihir ve başka şeyler katılabilir. Kur'an'dan veya dualardan bir şey olana gelince, bunda bir beis yoktur.’‘
Ez-Zeylai dedi ki: ‘‘Retime bazı kimseler tarafından temime ile karıştırılıyor. Halbuki temime, boyna asılan veya cahiliyette ellerde asılan bir iptir. İddialarına göre bunu nefislerinden zararı uzaklaştırmak için yapıyorlardı. Bu nehiy edilmiştir. Dududu'l-İman'da bunun küfür olduğu zik¬redilmektedir.’‘
Eş-Şelebi, İbnu'l-Esir'den rivayet ediyor: ‘‘Temaim, Temimenin çoğuludur. Tamaim boncuklar idi ki, Araplar onları çocuklarına takarlar, onlarla çocuklarından, iddialarına göre, nazarı, kötü bakışları uzaklaştırırlardı. İslam bunu iptal etmiştir. Diğer hadiste şöyle dendi: ‘‘Kim ki bir temimeyi takarsa Cenab-ı Hak onun için (bir şey!) tamamlamasın.’‘ Çünkü onlar temimenin deva ve şifa olduğuna inanıyorlardı. Hatta temimeleri Allah'a ortak koştular. Çünkü onlar temimelerle onlar hakkında yazılmış kaderlerin defini kastederlerdi. Ve Allah'tan başkasından eziyyetin def ini taleb ettiler.’‘
(Kaynak: REDDÜL MUHTAR ALE'D DÜRRİ'L MUHTAR CİLT : 15
İBN-İ ABİDİN MAZHAR TAŞKESENLİOĞLU ŞAMİL YAYINEVİ, 1987)

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...