Her yıl bu tartışma olur.
“Mustafa Kemal Dindar mı? Değil mi?”
Dindarlığı bırakalım. Mustafa Kemal “dinsizdir.”
Dinsiz yazısını okuyunca çoğu kişinin yüzünün ekşidiğini şimdiden hissediyorum.
Ama bu gerçektir.
Dinsiz demek, Allah’a inanmamak değildir ki.
Pek tabi Allah’a da inanıyordu.
Yaverinin anılarına bakarsak, “Mustafa Kemal” geceleri gökyüzüne bakarak “Allah” diyordu.(1)
***
Bu tartışmaların kaynağı genelde “din kitaplarında Atatürk rolü” üstüne olur.
Köşe yazarlarının aynı konuları yazmaktan sıkıldığı bir anda bu konunun yeniden önlerine gelmesi, onların can sıkıntısını bir nebze olsun gideriyor.
İki taraf da başlıyorlar hikâyeler anlatmaya, “yaşanmış-yaşanmamış” olayları tekrar tekrar gündeme getirmeye…
***
Ben dindar değildi diyenlerin de ilerisine giderek “dinsizdi” diyorum.
Karşı tarafın (dindardı diyenlerin) birkaç argümanı var. Mustafa Kemal’in “Kuran’la ve kurban keserek Meclis’i açtırmasını”, daha ılımlılar ise “laikliği getirmesi ve Kuran’ın Türkçe’ye çevrilmesini örnek gösteriyorlar.
Bir kere kimse Mustafa Kemal’in dua ile kurban keserek Meclis’i açtırmasını dindarlık sembolü olarak gösteremez.
Biliniyordu ki millet Ankara’dan soğusun diye, Meclis hakkında dinsizlik fermanı çıkarılmış, bu sayede 30 bin asker ordudan kaçırtılmışlardı. (2)
Mustafa Kemal bunu önlemek için bu yönteme başvurmuş, Mecliste “şarkı derslerinin” adının “İlahi ders” olarak değiştirilmesine de laf etmemişti…(3)
Devam eden tartışmalarda da, yine bu dönemde söylediği demeçleri, önümüze pişirip pişirip getirmişlerdir.
Unutulmaması gerekiyor ki Mustafa Kemal çok zeki bir politikacı ve askerdi.
Söyleyeceği sözü ve zamanını çok iyi biliyordu.
Zamanında ‘Komünist yoldaşlarla”, Müslümanlar bir olur’ diye demeç bile vermişti…
Mustafa Kemal’i ve onun ideolojisini kavramak için siyaseten söylemek zorunda olduğu laflara değil, Cumhuriyet’in ilanından sonraki söz ve eylemlerine, el yazmalarına bakmamız gerekir.
İlk işi ve ılımlıların bel bağladığı “Kuran’ı Türkçe’ye çevirmeyi ele alırsak:
“Mustafa Kemal’in en büyük dindarlık örneğinden biridir. O Milleti ve dini için en iyisini yaptı’ diye gösterilen bu eylem için Mustafa Kemal aslında ne diyordu?
“…Arapoğlunun yaverlerini Türk oğullarına öğretmek için, Kuranı, Türkçe’ye tercüme ettireceğim ve böylece de okutturacağım, ta ki budalalık edip de aldanmakta devam etmesinler…” (4)
***
Mustafa Kemal, “Müslümanlık” için Arap dini diyor iken (5), bu dinin kurucusunun da Muhammed olduğunu söylüyordu.(5) Kurandan ve ayetlerden, gökten indiği sanılan kitap ve dogmalar olarak bahsediyordu.(6)
En önemlisi de “Meclis’e girerken dua edilmeden girilmez” diye, önünde duran bir imama “Bu yurt Mehmetçiğin süngüsü ile kurtuldu senin duaların ile değil” diyerek itelemesidir.(7)
Bu dinin etkisi Türkler üzerinden o kadar etkiliydi ki, benliklerini unutmuş ve bir Arap ümmeti haline gelmişlerdi.(5)
Mustafa Kemal, sürgün anılarında söyle diyordu:
“…Araplara burada Muhammed’in soyundan geldiği için imtiyazlı davranıyorlar.” Mustafa Kemal, kendisine en fazla zarar verecek olan “Arap milliyetçiliğini” de bitirmek istiyordu.
Onun için Kuran’ı Türkçe’ye çevirtmiş, ezan’ı Türkçe okutuyordu. Çünkü burası bir “Türk Devleti” idi. Arapçaya yer yoktu.
Mustafa Kemal el yazmalarında bu durum’u şöyle izah ediyor:
“Türkler, Arapların dinini kabul etmeden evvel de büyük bir millet idi. Arap dinini kabul ettikten sonra, bu din, ne Arapların, ne aynı dinde bulunan Acemlerin ve ne de Mısırlıların vesairenin Türklerle birleşip bir millet teşkil etmelerine hiçbir şekilde tesir etmedi… Bilakis “İslamlık”, Türk Milleti’nin milli rabıtalarını gevşetti, milli hislerini, milli heyecanını uyuşturdu.”(8)
“Bu pek tabii idi çünkü Muhammed’in kurduğu dinin gayesi, bütün milliyetlerin fevkinde şamil bir “Arab milliyeti” siyasetine muncer oluyordu. Bu Arab fikri, ümmet kelimesi ile ifade olundu. Muhammed’in dinini kabul edenler, kendilerini unutmaya, hayatlarını Allah kelimesinin her yerde yükseltilmesine hasretmeye mecburdurlar. Bununla beraber, Allah’a kendi milli lisanında değil, Allah’ın Arab kavmine gönderdiği Arapça kitapla ibadet ve münacatta bulunacaktı. Arapça öğrenmedikçe, Allah’a ne dediğini bilmeyecekti. Bu vaziyet karşısında Türk milleti birçok asırlar ne yaptığını ne yapacağını bilmeksizin adeta bir kelimesinin manasını bilmediği halde Kuran’ı ezberlemekten beyni sulanmış hafızlara döndüler...” (9)
***
Mustafa Kemal’in bu yönü hiçbir zaman anlatılmadı.
Din kitaplarına da gireceğini zannetmiyorum. Sadece şu saçma tartışmalara birkaç katkım olsun diye yazdım.
Kaynaklar
1. Atatürk’ün Uşağı Cemal Granda Anlatıyor/ 25 Eylül 2007 Güneri Civaoğlu “Atatürk ve Oruç” Adlı makalesinden.
2. Şu Çılgın Türkler - Turgut Özakman Sayfa 190–216
3. Ergenekon - Y.Kadri Osmanoğlu Sayfa 107
4. Kazım Karabekir Anılarından.
5. Atatürk’ün el yazıları Sayfa 364
6. Son Meclis Konuşmasından
7.Kemal Arıburnu - Anılar.
8.El yazmaları Sayfa 365
9.El yazmaları Sayfa 366

Bunların dışında güvenilir Manevi kaynaklarımda var yani kesinlikle Müslüman değil.Sami Abinin izni varsa söylemeye ona da sorabilirsin.Boş konuşmam ve konuşanı da hiç sevmem.

Rüyayla amel edilmez birde.