mezarımda durup da ağlama,
değilim orada. değilim uykuda.
sonsuzca gezinen rüzgârlardayım.
karda ışık saçan parıltılardayım.
olgunlaşmış başaklardaki ışıltıyım.
zarifçe inip okşayan güz damlasıyım.
uyandığın her sabah sükûnuna,
gökte telaşla süzülen kanatlarla
daireler çizerek gelen kırlangıcım.
geceni aydınlatan narin yıldızım.
mezarımda durup da ağlama;
değilim orada. yaşıyorum hâlâ.

mary elizabeth frye