Çoban, kasabayı terk ederek dağlara çekilir ve bir daha geri dönmez. O günden sonra kasabada her gönül kırıldığında, Gönül Dağı'ndan taşlar kopup düşmeye başlar. Bu hüzünlü hikâye, gönlün dağlanması metaforuyla özdeşleşmiş ve Neşet Ertaş'ın türküleriyle ölümsüzleşmiştir