Aşkın kime yar olur, daim işi zâr olur.

Durmaz gözünün yaşı, gözyaşı pınar olur.

Vay bu aşkın elleri, her kime uğrar ise,

Varını yağma eder, aklı tarımar olur.

Bu yolda canın veren, canan alır yerine,

Aşk pazarında anın, can ile Pazar olur.

İbrahim Ethem şahı, derviş eden aşkındır.

Aşkına düşen şahın, tahtı tarımar olur.

Ben de âr’ı terk edip, girdim bu dervişliğe,

Her kim senin aşkına, düştüyse bi âr olur.

Terk et Niyazi seni, bul anda ol Sultan’ı,

Her kim cânından geçer, ol vâsılı yâr olur.

Niyazî MISRÎ