Alıntı:
atina Nickli Üyeden Alıntı
nefs ölürmu yani öyle bi ihtimal varmi ölurse ne olur, bide şehvet tamamen bitermi, kırılırmı, ölürmu
merak ettim ondan buraya yazdim bilgilendirebilirmisiniz
bide nefsine küfretmek günahmı, bide herseyi nefsime yükluyorum bu nefsten kaynaklimi mesela aklima ahlaksiz, terbiyesiz bisey geldiinde yada, çıkarlarimi dusunduumde fln öyle yani
(fazla üstume gelmeyin ağlarim )
|
Soyut bir kavram olması nedeniyle tanımlanma veya sınırlama zorluğu bulunmakla birlikte, nefsin sözlük manasıyla günlük dilde kullanılışı ile ontik varlık anlamında kullanılışını birbirinden ayırmamız gerekmektedir. Sözlük anlamıyla günlük dilde bir şeyin bütünü, gerçeği, kendisi gibi anlamlar taşırken, metafizik anlamda maddenin karşıtı manasında bir ruh felsefesi yapılmıştır. Kuran'da salt ruhun bilgisine ulaşılamayacağının bildirilmesi karşısında İslam düşünürlerinin bu konudaki görüşlerini daha çok nefs terimini kullanarak ifade ettikleri ama aslında ruh üzerinde yorumlar yaptıkları belirtilmiştir(Regis Blachère, "Nefs" Kelimesinin Kur'an'da Kullanılışı Hakkında Bazı Not- lar", AÜİİFD, sy. V, s. 195-196.)
Manevi anlamda ise nefs, henüz insanın iç aktivitesini meydana getiren olguların analiz edilmediği dönemde, Bütün içgüdü mekanizmasına fizyo-psikolojik ve sosyo-psikolojik eğilimlere verilen bir isim olduğu görülmektedir. Bu durumda, kaynağı insanın yaratılışında bulunan, içgüdü mekanizmasının, iç ve dış duyulardan gelen fizyolojik ve sosyal nitelikteki etkilerin şekillendirdiği eğilimlerin bütünü nefs kavramı ile ifade edilmiştir. İnsanın manevi yönünü anlatmasının dışında başka bir anlam ifade etmemesi nedeniyle de, ontik bir varlık niteliğinden söz etmenin mümkün olmadığını, tamamen nominal bir kavram şeklinde benimsendiğini akla getirmektedir. Ancak onun, birtakım pratik amaçlarla insanın içinde ve onun tabiatına zıt ama insanın hakim olabileceği gibi varsayıma dayanan ikinci bir kişilik olarak kabul edildiği de unutulmamalıdır(Hüseyin Aydın, Muhasibi'nin Tasavvuf Felsefesi, s. 79-81). Bu açıdan bakıldığında sanıldığı gibi insanın nefs-i emmare(Abdülkirim el-Osman, ed-Dirasatü'n-nefsiyye, s. 54-55.) , nefs-i levvame["Ben nefsimi temize çıkarmam. Çünkü nefs, daima kötülüğü emredicidir".(Yusuf suresi ayet 53).] ve nefs-i mutmainne"Kendini daima kinayan (levvame) nefse yemin ederim". (Kıyame suresi ayet 2).][ şeklinde üç farklı nefsinin bulunmadığı, gerçekte bütün bunların bir tek nefsin ahlaki sıfatları olduğu ortaya çıkacaktır["Nefsini kötülüklerden arındıran kurtuluşa ermiş, onu alçaltan da ziyan etmiştir.’’((Şems suresi ayetler9-10).]
(kaynak: İslam mezheblerinde RUH İZ yayıncılık, MEHMET DALKILIÇ Sayfa: 68-69)