Cafer-i Sâdık Hazretleri namaz kılıyormuş câmide, mescidde, bir zât da oraya gelmiş namaz kılmaya. Parası var, altunu biraz. Yüz altunu varmış. Bin dirhem o devire göre. Namaz kılarken arkadaşları gelmişler, yavaşçacık o adamın altununu oradan çekmişler, duymamış adam. Sonra kaçmış gitmişler. Şaka yapmışlar yani latîfe yapmışlar. Namazı bitirmiş, bakmış para yok. Câmide Hazret-i İmâm'dan başka kimse yok. Gitmiş İmâm'ın yakasına sarılmış, tanımıyor ama İmâm-ı Cafer-i Sâdık'ı. Demiş ki, "Efendi, benim paramı ver" demiş. Demiş, "Evlâdım, ben senin paranı görmedim, bilmiyorum, ben burada namaz kılıyordum". "Hayır! Senden başka burada kimse yok. Cinler almadı ya bunu. Sen aldın" demiş. Aldın almadın derken bakmış ki ses yükselmeye başlamış, adamın sesi. Çünkü bazı adamın ameli kelbdir, köpekdir. Kemiği elinden gitdi mi başlar havlamaya, hırlamaya. İnsanlar insan gibi konuşurlar. Demiş ki Hazret-i İmâm, "Gel benimle beraber" demiş, almış evine götürmüş. "Ne kadardı paran?" demiş. "Bin dirhem, yüz altun" demiş. Çıkarmış Hazret, "Buyrun" demiş, "Al haydi git yavrum". Adam gitmiş gideceği yere, arkadaşları orada gülüşüyorlar. "Ne oldu, paran mı kayboldu?" filan. "Param kayboldu ama gitdim aldım" demiş, "yakaladım yakasından, bırakır mıyım" demiş. Demişler, "Senin paran burada ayol". "Ne parası?". "Biz aldık, şaka yapdık" demişler. "Biz şaka yapdık sana, senin paranı biz aldık, şaka yapdık". Almış parayı adam utanarak, gitmiş Hazret-i İmâm'ın kapısını çalmış. Hazret-i İmâm açmış kapıyı, "Buyrun" demiş. "Efendim, affdersiniz, yanlışlık oldu bu iş, bizim arkadaşlar şaka yapmışlar, benim haberim yokken arkadaşlarım almışlar parayı. Şu paranızı lütfen alın". "Yoook, burası maden-i mürüvvet Ehl-i Beyt-i Mustafâ'dır, verilen şey geri alınmaz" demiş. "Sana hediye etdim onu ben, haydi fukarâya dağıt onu istersen. İster kendin ye, ister fukarâya dağıt".

- Muzaffer Ozak Efendi