Haydi meyyite de niye beyaz sardıklarını söyleyelim, belki aklınıza takıldı. Hepimizin başına gelecek, onun için söyleyiverelim.

Efendim kabre meyyit konulduğu vakitde, suâl meleklerinden evvel iki melek gelir. O meyyite bu âlemde yapdıklarını yazdırırlar.

Yazdırır, "yaz" der. Yazar, namaz kıldım, oruç tutdum, tevhîd etdim, zikretdim. Melekler hepsi şâhiddir, bilirler fakat iç âlemini bilmezler, zâhirini bilirler. İç âlemi Allah bilir. İhlâs ile yapılan ameli ve ihlâssız ameli Allah bilir yalnız. Onun için yevm-i kıyâmetde Cenâb-ı Hakk ihlâssız yapılan amellerin hepsini reddedecek. Melekler yazmışlar ama Allah reddedecek. Diyecek ki, "Bu ihlâslı yapılmamış, riyâen, gösteriş için yapılmış" diyecek ve atacak.

Bu iki melek gelir, "yaz" derler, yazar. İşte namaz kıldım, oruç tutdum, şunu yapdım, bunu yapdım filan. Neyle yazacak biliyor musun meyyit? Parmağınla yazar. "Efendi, safsata gâliba". Değil. Safsata değil evlâdım. Görmüyor musun, katilleri, şunları, bunları parmak uçlarıyla buluyorlar. Bu parmak uçları, seninki başka, benimki başka. Hazret-i Âdem'den kıyâmet gününe kadar gelecek insanların hepsinin parmağının ucu ayrı ayrı, sesleri ayrı ayrı, vücûdları ayrı ayrı, gözleri ayrı ayrı, lisânları ayrı ayrıdır. Kudretullahdır bu! Allah'ın vâsi' esmâsı vardır. Hiç biri diğerinin aynı değildir. Bir batında iki kardeş zâhir olur, gene ayrılıkları vardır çizgilerde.Sen ayıramazsın fakat çizgiler ayırır. Eğer böyle tabiî, doğal olarak halk olsaydı, hepsi bir olması lâzım gelirdi.

"Parmağınla yaz!". "Mürekkebim yok". "Ağzının tükürüğünle yaz" derler. "Efendim, acaba biz o kabrin kenarından bir delik açsak da içeriye baksak, görebilir miyiz?". Göremezsin. Bu âlemi sen bir görsen, bir daha sen ne gülebilirsin, ne bir taş üzerine bir taş koyabilirsin. "Görenler yapıyor". Yaparlar ama onlara tahammül ederler, Allah onlara tahammül vermişdir. Her ölü böyle mi? Hayır. Bazıları ölüdür, bazıları uludur. Bazıları ölüdür, bazıları uludur. Ululara türbe yaparlar. Allah'ın sevdiklerine, kulların saydıklarına türbe yaparlar. Onlara kandil yakarlar. Câiz mi, değil mi? Câiz olmasa, vaktiyle şeyhülislam fetvâ vermezdi yakmaları için. O vakit şeyhülislamlar çok âlimdi bizde.

Yaz!" diyor, "Yaz!". Yazdı. Namaz kıldım, oruç tutdum, şunu yapdım, bunu yapdım, zekât verdim filan. "Yaz günahlarını!" diyor melekler. Öyle deyince duruyor bu. "Yazsana!" Komşunun karısına bakdı. Öyle ya, gözüne sâhib olmadı çünkü. Komşu onu insan zannetdi evine aldı, o karısına bakdı. "Yaz! Yazsana!" "Utanırım" diyor. Yaaa! "Bizden utanıyorsun hâ! Bunu yaparken Allah'dan utanmadın mı! Allah görmüyor muydu! Yaz!". Onun için beyaz kefen sarıyorlar.

- Muzaffer Ozak Efendi