“Azamet ve yüceliğini hakkıyla ortaya koyan; büyüklükte eşi bulunmayan.”
1. Kavram Çözümlemesi
Köken: K-b-r (كبر) büyük olmak, yücelmek. İnsan için “kibir” kusur iken Allah için “Mutlak Büyüklük”tür.
İlâhî Boyut: Allah’ın büyüklüğü başka varlıkların küçüklüğünü gerektirmez; O’nun yüceliği zaten mutlak ve rakipsizdir.
Kulluk Boyutu: Kul, Mutekebbir’i tanıdıkça kendi “kibir kırıntılarını” fark eder; tevazu, bu ilâhî azametin gölgesinde serpilir.
2-)Kur’ân Referansları
a-)Nahl 16/23 “Şüphesiz O, kendini beğenenleri sevmez.”
b-)Gâfir 40/35 “Göğüslerinde olmayan kibirle tartışanlar…” (Kul kibri eleştirilir.)
3-)Sûfî Bakışı
Mevlânâ: “Mutekebbir’i bilen, başkasına yukarıdan bakmaz; çünkü zirve yalnız O’nundur.”
Nefs Terbiyesi: Kibir, riya, üstünlük kompleksi “en tehlikeli iç virüs” sayılır; tedavisi Mutekebbir bilinci + tevazu pratikleri.
Tefekkür Ritüeli: Yerle göğü kuşatan ‘sonsuz kubbe’yi hayal edip “Ben neredeyim?” sorusu.
4-)Dua;
“Yâ Mutekebbir! Gerçek yücelik Sana mahsustur. Nefsimin gizli kibir tohumlarını sök; beni kul olmaya yakışır tevazuya eriştir. Âmin.”