Yalnızım.
Kendimi yalnız hissediyorum ki bu yalnızlıktan da kötü.
Benim yalnızlığımı ve kendimi yalnız hissetmemin yalnızlıktan da kötü olduğunu anlayacak senden başka kimsem yok.
Ve sen de yoksun.
Belki de hiç olmayacaksın.
Sözcüklerden oluşturmaya uğraştığım bir köprüden sana ulaşmaya çalışacağım.
Beni bir gün görürsen, gördüğünün bu satırları sana yazdığıma inanmayacaksın.
Duyduğum aşkı, özlemi ve bunları duymaktan duyduğum korkuyu güvenli bir duruşun ardına saklayacağım.
Yüzümde satırlarımdan bir iz aradığında, onlar orada olmayacak.
Sana nasıl yalvardığımı hiç işitmeyeceksin, sıradan bir ‘‘nasılsın’’ sözcüğü saklayacak o yalvarışı.
Bütün bunlara hiç aldırmadan bana sarılmanı bekleyeceğim...

(alıntı)