Anladım efendim.
Birde ara ara bunalım geliyor.
Ortada hiç bir şey yokken ruhum daralıyor.
Kafamı duvarlara vurasım geliyor ama sebebi yok
Çok asabileşiyorum. Hiç kimseye tahammülüm yok. Vede çok yorgunum hiç enerjim yerine gelmiyor. Devamlı uyumak istiyorum ve en çok beni korkutan şey:çok hayal alemine dalıyorum.
Kafamda diyaloglar kuruyorum bazen o kadar dalıyorumki sesim dışarı çıkıyor yani farkında olmadan sesli bir şekilde kendi kendime cevap veriyorum.