Benim anladığım biz ne yaparsak yapalım rızkımız belli. O zaman artık dua etmeyelim rızık için. Ben ev araba iş sahibi olmak istiyorum. Yaşım 30 u geçti. İş arıyorum yok. Borçlar gırtlağı geçti. Gün geliyor ay sonunda ekmek alacak para kalmıyor. Sürekli dua ediyorum. Helalinden para kazanmak için iş arıyorum. Allah’a yalvarıyorum. Her kapıdan tecrübe yok diye gönderiliyorum. Ben ne yapayım şimdi. Ay sonunda utana sıkıla kimseye çaktırmamak için annemlere yemeğe gidiyorum. Evde malzeme yok. Ben de evime misafir çağırmak istiyorum. Misafir berekettir derler. Misafir gelince bizim 1 aylık mutfak masrafımız gidiyor nerdeyse. Domates salatayı bile taneyle tüketiyoruz. Hamile kaldım kara kara düşünmeye başladım. Ne yapacağız diye. Kira ayrı dert. Bebek düştü nerdeyse şükredecektim çocuğuma bu hayatı yaşatmayacağım diye. Rızkımız belliyse Allah benim başkasına muhtaç olmamı mı istiyor. Annemler olmasa sokaktayız resmen. Onlar destek oluyor. Rızık artmaz eksilmezse biz yanmışız. Dünyaya çile çekmeye gelmişiz. Çocuk ev araba hepsi hayal. Karnımız doysun yeter demek ki