Kardeşim bu tür soruların tek bir cevabını kimse veremez. Ben zannımca ve okuduklarım muvacehesinde ‘’Ya Allah’’ zikri daha uygun olur dedim biraz daha malumat yazayım tefekkür et. Alimler arasında "Allahumme"den kastin "Ya Allah" olduğunda ihtilaf yoktur. Mim harfi zaiddir. İsmin aslından değildir. Ziyade olmasının manası hakkında farklı kanaatler bildirdiler. Sibeveyhi'e göre nida harfinin yerine gelmiştir. Bu sebeple ona göre "Ya Allahumme!” denilmesi (lügat açısından) caiz olmaz. Ayrıca bu isim sıfat olarak da gelmez. Çünkü bu isim yalnız nidada kullanılan diğer isimler gibi vasıf olarak gelmesi caiz olmayan isimlerdendir.
Hu ismine gelince bazı alimler isimlerin şerhinde bu ismi zikretmişlerdir. Allah'ın isimlerinden bir isim saymışlardır. Aklişi der ki: Bunun hakkında bir eser gelmemiştir. Ayrıca Arapçadaki tam isimlerden değildir. Bilakis bu arkasından bir cümleye öncesinde de kendisini ifade edecek bir isme muhtaçtır. Ancak bu şekliyle faydalı bir manası olur. Çünkü "Huve" deyip sussan faydalı bir kelam olmaz. Ancak arınmış gönül ve ulvi makale ehli olan büyük zatlar nezdinde bu kelime zat isimleri gibi kullanılır olmuştur. “Ya Allah" dedikleri gibi, "Ya hu" demişlerdir.
Mansur b. Abdullah der ki: "He" sabit bir manaya işaret, "vav" ise sifatlarının gerçek mahiyeti duyu organlarıyla idrak edilemeyene işarettir. Daha önce bu konuda Ebu Bekr b. Furek'in görüşünü aktarmıştık. Şöyle demişti: "He" boğazın en alt tarafından çıkar. Bu da harflerin ilk mahrecidir. Vav ise dudaktan çıkar. Bu da harflerin son mahreç yeridir. Sanki her şeyin iki tarafına, başına ve sonuna işaret gibi olmaktadır.
Bazı alimler şöyle der: Allah "hu" sözüyle sırları, diğer isimleriyle de "kalpleri" açandır.
Aklişi der ki: Bunların hepsi evliyanın işaretidir. Alimlerin delili inceleme yoluyla ulaştıkları zahiri isim dışındadır. Bu manaları tam bir arınmışlık ve ihlasa erince elde etmişlerdir.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...