Alıntı:
ilimsiz Nickli Üyeden Alıntı
Selamunaleyküm, biraz iç dökmek belki biraz öğüt dinlemek istiyorum. Ben şizofreni hastasıyım ve kafam sürekli karışıyor tüm bilgi birikimim bir kaos halinde ve hiçbir şeyde iradeli bir inanç sahibi olamıyorum. Dengesiz bir şekilde beni dinden çıkaran fikirler ediniyorum, küfre düşüyorum vs. sonra birden tekrar namaza başlıyorum hadis, kuran okumaya çalışıyorum, zikre başlıyorum ve bir süre sonra tekrar düşüncelerim başka bir raya geçiyor ve beni farklı fikirlere sürüklüyor bunun hastalığımdan kaynaklı olduğunu biliyorum ama önüne geçemediğim bir bulanıklık var zihnimde. Bu şekilde dünyam ve ahiretim için ne yapabileceğimi şaşırmış durumdayım bu dalgalanmalardan mesuliyetim nedir ancak rabbim bilir ama korkuyorum son dokuz senedir zihinsel olarak en sağlıklı olduğum dönemde dahi bu kadar bulanık bir zihinle hayatın akışında savrulmak çok yoruyor Allah'ıma şükürler olsun eskisi gibi intihar düşüncelerim yok ama bazen balkona çıkıyorum ve kenara yaklaşmaktan çekiniyorum ya kendimi atarsam tedirginliğiyle, bir gün kendime karşı böyle büyük bir suç işlemekten korkuyorum. Her neyse biraz daha yazasım var ama sizi de kendimle meşgul etmeyeyim.
|
2006'da Britanya'dan bir araştırma grubu, şizofreni hastalarının kendi seslerini tanımakta gerçekten de sorun yaşayıp yaşamadığını anlamak için bir deney tasarladı. On beşi halihazırda işitsel halüşinasyonlardan mustarip olan, otuzu geçmişte halusinasyonlar yaşamış toplam kırk beş şizofreni hastasını bir teste tabi tuttular. Her iki grup da sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırıldı. Deneklerden bazı İngilizce sözcükleri mikrofona okumaları istendi. Mikrofona bağlı bir cihaz her bireyin sesinde distorsiyon yaratıyordu. Ses distorsiyonu, deneğin gerçek sesini hafifçe değiştirecek ama sağlıklı bir deneğin kendi sesini yine de tanıyabileceği kadar benzer bırakacak şekilde ayarlanmıştı. Katılımcılar bir sözcüğü okuduktan hemen sonra kulaklıklarla kendi seslerinin bozulmuş biçimini duyuyorlardı. Sonra da sesin kaynağını "ben", "başkası" ya da "emin değilim butonlarından birine basarak tanımlamaya çalışıyorlardı.
Kontrol denekleri kendi seslerini sorunsuz tanıdılar. Geçmişte halusinasyonu olup da o dönemde olmayan şizofreni hastaları biraz sıkıntı çekmişlerdi ama sonuçlar yine de oldukça iyiydi. Son olarak, halihazırda işitsel halüsinasyonu olan şizofreni hastaları bu deneyde çok zorlandılar: Kendi seslerinin kaynağını bir başkası olarak tanımlamaya çok daha eğilimliydiler."
Görünüşe göre şizofreni hastaları kendi seslerini tanımakta zorlanmakla kalmayıp o sesleri bir dış kaynağa atfetme eğilimi gösteriyorlar. Halüsinasyonu olan hastalar "Ne zaman konuşmaya başlarsam bir başkası konuşuyor" ya da "Sanırım ben konuşurken kötü bir ruh konuşuyor" benzeri şeyler söylüyorlar. Peki ses tanıma nasıl gerçekleşiyor ve şizofrenler neyin eksikliği yüzünden konuşan kişinin kendileri olduğunu anlayamıyorlar?
(Kaynak: Nörolojik ELIEZER J. STERNBERG; METİS YAYINLARI SAYFA: 184, 185)