İmam Şafii cinlerin görüleceğini kabul etmez. Hatta o; "Kim cin gördüğünü iddia ederse şahitliğini kabul etmez ve yalan söylediğine dair bu ayeti delil olarak getiririz" demiştir. Zira Allah bizim onları göremeyeceğimizi [Araf suresi ayet 27] haber vermiştir. Cinleri sadece peygamberler görebilir. (Şafii, Tefsiru'l-İmami'ş-Şafi, Daru't-Tedmiriyye, S. Arabistan/2006, c. 2, s. 248.)
İbn Asakir şehadeti kabul edilmeyecek kimselere cinlerden arkadaşları olduğunu iddia edenleri de katar. (İmam Şibli Cinlerin Esrarı sayfa 42) İbn Hazm’a göre ise: "Onlar bizi görür ancak biz onları göremeyiz. Kim ki cinleri gördüğünü iddia ederse, o yalancıdır. Cinleri görmek peygamberlerin mucizesi olduğundan sadece onlar bundan müstesnadır. Ebu Hüreyre'nin de cin (gul) gördüğüne dair rivayetleri ne yapacağız derseniz, onu da peygamberimizin mucizesi sayarız. Peygamberimizin vefatından sonra cinlerin görüldüğüne dair haberlerin aslı yoktur."( İbn Hazm, el-Fasl, c. 5, s. 9.)Fakat İmam Şafii'nin fetvası esas alındığında cinleri, şeytanları gördüğünü iddia eden binlerce kişi yalancı konumuna düşecektir. Bu sebeple İbn Hacer Fethu'l-Barisinde bu fetvanın cinleri orijinal haliyle gördüğünü iddia edenler için söz konusu olduğunu bildirir. Cinler çeşitli hayvan suretine girdiklerinden onları zaten bu şekilde görenler de yalan söylememiş olur. (Kastalani, İrşadü's-sari li şerhı sahih-i Buhari, el-Matbaatü'l-Kübral-Emiriyye, Mısır/H.1323, c. 5, s. 303.)
Biz cinleri göremesek de hayvanlarımız onları görür. Örneğin; eşek şeytanı görmeden anırmaz. ("Eşek anırmasını işittiğinizde Allah'a sığının. Çünkü eşek şeytan görmüştür."
Buhari, "Bedü'l-halk", 15 (3303))

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...