İnsanın varoluşunda bir amaç olduğu, hem aklımızla hem de çevremizdeki düzene baktığımızda kendini gösteriyor. Fıtratımızda bir anlam arayışı var; içimizde doğruyla yanlışı ayıran bir vicdan, yaptıklarımızdan sorumlu olduğumuzu hissettiren bir bilinç taşıyoruz. Bunca özellik, insanın gelişigüzel, başıboş yaratılmış olamayacağını düşündürüyor. Tüm bunlar, insanın daha büyük bir gayeyle, Allah’a kulluk ve ahiret hayatına hazırlık için yaratıldığını gösteriyor.