Sarya (سارية) → “direk, sütun, sancak direği” anlamında. Ayrıca “gece yürüyen” manasında da kullanılır. İslam tarihinde mesela Hz. Ömer’in zamanında “سارية الجبل” (Sâriyetü’l-Cebel) diye meşhur bir olay vardır: Hz. Ömer hutbe okurken, çok uzaklardaki bir komutana “Sâriya, dağa!” diye seslenmiş ve mucizevî şekilde duyulmuştur.

Raviya (راوية) → “çokça rivayet eden kadın ravî” veya “su kabı, su taşıyan kap” anlamına gelir. Aynı kökten gelen Ravi (راوي) ise “hikâye eden, rivayet eden, nakleden” demektir.
Yazan iki kelimeye yakın olan kelime bunlar,