Ben bu dejavu olayının diğer bir tarafını katı kanaaten artık biliyorum...

Ben eskiden çok dejavu yaşar idim, bazen bazı mevzu olsun, yaşantı olsun, bazı mekan olsun, vaziyet olsun, --bu durumların hepsinde, başımda, yüreğimde hissiyatimda, dejavu sirenleri çalar idi. Bu sinyaller artık okadar yoğun kendini belirtildi iki, ilkin sersemlesir idim, aklım durar idi, korkuya kapılır idim. Sonra bu hallerin akabinde peşinden dejavunun getirdiği bu feci karmaşıklığı susturmaya, umursamamaya, içimde boğmaya çalışır ve kendimi sırf bu çaba ile meşgul halinde bulurdum.
O anlar, etrafımdakiler herdaim halimden anlar, sakinleştirmeye çalışır idiler beni.

Şu günlerde anlam olarak şu kanaatime yer verdim yani:
Bende bazı yetenekler olsa gerek. Belki psişik, belki durugorü, belki feraset olabilir. Ama bu yetenekleri pek araştırmadım. Yinede derim durusezim ve feraset muhakkak var.
Diğer taraftan baktığımda da, -50 sene cin musallattan dolayı diyebilirim ki artık, bu dejavuler o cinlerin benimle kurduğu irtibatlardanda kaynaklanıyor idi çoğu kezde.

Yani karmaşık bir yaşantı serilerinden geçtim.
Şu aralar musallattan kurtulduysamda yinede durusezim ve eraset kesin var, başka türlü anlam veremiyorum.

Sonuçta demek isterim dejavu sadece rüyada görülenlerden ibaret olmayabilir.
Ben mesale bu sezimlere kapandığımda, algılarım son derecede açılır idi, ve yıllar sonra bile o sezimde algıladığım(konuşulan her sözü her algıyı her vaziyeti,kendi hissiyatimi bile) bidahaki eş dejavude an itibariyle tekrar yaşar idim. Bu yüzden bu dejavunun getirdiği sezintileri tetikleyen, her irtibat, her görüşme, konuşma, düşünmelerden kendimi uzaklaştırır idim. Kendimi çok çok zorlar idim. Hatta öyle olurduki, tastamamen içinde bulunduğum ortama, daha yeni iştirak etmiş,sanki eve damdan düşmüş gibi olurdum.
Bunları heb uyanık iken yaşardım,uykuda değil.

Yani dejavu illada tek uyku aleminden yansıyan bir hissiyat ve hal değil. Bunu kesin diyebilirim bugünlerde.