Allah dostu1 Nickli Üyeden Alıntı

Selamun aleyküm Değerli büyüklerim.

Ben artık yaşadığım şeylerden dolayı gerçekten dayanamıyorum gücüm kalmadı. 23 yıllık hayatımın üçte ikisini Musallatlı şekilde geçirdim. Artık çok yoruldum gerçekten gücüm kalmadı. Beni en çokta yıpratan şeylerden biri, gittiğimiz yerlerden sonuç alamamak. Ne kadar hocaya gittiysem hastalığımın kısa süre sonra tekrarlaması.Şimdi şükür geçti dediğim anda bir süre sonra kaldığı yerden devam etmesi beni çok yordu. Ben yarım aklımla dünyevi hayata mı tutunmaya çalışayım, Bu manevi hastalıkla mı mücadele edeyim. Nereye gitsem Allah razı olsun yardımcı olmaya çalışıyorlar, ama Benim durumum beklediklerinden çok daha vahim. Bırakma kendini diyorlar ama öyle değil işte. Ele kola ayağa vuran sancısı olan bir merette değil. Direk beyine vuran bir musibet nasılsa..

Sinsice insanın aklı uçar gider mi ya. Çok değişik bunları yazabiliryorum Ama siz gelin de benim kafamın içine sorun. Küçük yaşlardan itibaren çekiyorum bu hastalığı. Küçükken dışarıda oynarken bir anda değişik bir korku gelirdi usulca eve gider yorganın altına girer öylece beklerdim. Gece uyurken uyanırdım evin içinde bir kadın sesi gelirdi sanki iki genç kadın telefonda konuşuyormuş gibi Ve kimseye de bir şey demezdim diyemezdim. Rüyalarımda 1 metre boylarında yüzü yok simsiyah birden fazla insan silüetinde varlıklar olurdu. Bazen de Kâbeyi görürdüm. Sanki gerçekten oradaymış gibi 100 metre ilerimde olurdu. Ama öyle rüya ki Aklıma geldikçe kalbime ateş düşer kalbim hızlanırdı.. Aynı şekilde Medineyi de görmüştüm aklıma geldikçe içim titrerdi.. Nasıl bilmedim bilemedim, Ben nereden bilebilirim ki acı yok sızı yok. 15 yaşladımdan itibaren garip şekilde belirti vermeye başladı. Sonrası çok geç öğrendik zaten musallat olduğunu. O yaşıma kadar hiç bakım, Varlık metafizik vs. nedir bilmezdim. Bakmak nedir bilmezdim. Bu konularla biraz trajik şekilde tanıştım diyebilirim. Üzerinde 2 adet ifrit var dediler. İdam ettim gibi konuşmalar geçti. 1 hafta sonrası yine aynı. Ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum Ben nu sıkıntı ile bu kafam ile kendi hayatımı mı kurmaya çalışayım, Bu musibet ile mi uğraşayım.

Daha 2022 tarihinde ben çok kötüydüm Resmen yataktan kalkamıyordum. Hareket tekrarlarım vardı. Bir nesneyi bardağı mesela bir yerden bir yere koyardım. Olmadı deyip aynı hareketi yine tekrarlardım. Sanki üzerimde onlarca kilo ağırlık vardı gibi. Çok çok yavaş hareket ederek ilerlerdim. Bunları psikiyatri doktoruna anlattığımda hayretler içinde kalmıştı. Hocalara da bunu anlatamıyordum işte Beni bir usulca dinlese ne olup bittiğini. Gerçi onlar da haklı artık dinle dinle nereye kadar. Artık nereye gidecek benim sonum bilmiyorum Ne yapacağım bilmiyorum. Annem bu konuda tek yanımda olan kişi. O da artık çöktü benim hastalığımdan ötürü. Onu da çok yıprattım bunlardan dolayı. bakıyorum arkadaşlarım vs. Hepsi yürüdü gitti. Ben daha olduğum gibi kaldım. Aksine günden güne eriyerek küçülüyorum.
Diyorum Allahım benden al zalimlere ver diyorum belki iflah olurlar.. Rabbimden gelene boynumuz kıldan ince. Belki de bunlar öncesinde yazılmış bana. Bunları yaşayacakmışım demekki. Tek tesellim budur.

Başınızı ağrıtmayayım. İçimi dökmek istedim. Saygılar..