Yusufiyeli Nickli Üyeden Alıntı

Son yıllarda yapılan bazı araştırmalardan edinilen izlenimler, obsesif-kompulsif bozuklukların biyolojik kökenli olabileceğine ilişkin görüşler geliştirilmesine yol açmıştır :"Obsesif-kompulsif bozuklukların tek yumurta ikizlerinin her ikisinde birden ortaya çıkma olasılığının çift yumurta ikizlerine oranla daha yüksek olması, bazı hastaların psikoşirurjiyle dramatik bir düzelme göstermesi ve komputerize tomografiyle yapılan kantitatif incelemelerde, bu tür hastaların caudate nucleus hacminin normal kişilere oranla daha küçük olduğunun saptanması bu görüşlere temel oluşturan bulgular arasında sayı- labilir" (Lieberman 1984, Luxenberg ve ark. 1988).
Clomipramine ve fluvoxamine gibi ilaçların bazı hastalar üzerinde etkili olmasına karşılık (White ve Cole 1988), bozukluk belirtilerinin psikanalitik kökenli tedavilere çoğu kez direnç göstermesi ya da sonradan tekrar ortaya çıkması (Nemiah 1988) yukarıdaki görüşleri destekler nitelikte. Barlow ve Beck'e göre (1984), benzer durumlar davranışçı tedaviler sonrasında da gözlemlenmektedir. Günümüzdeki genel kanı, obsesif-kompulsif nevrozun biyolojik bir eğilim üzerine eklenen psikolojik ve çevresel etmenler sonucu ortaya çıktığı yönündedir (Rachman ve Hodgson 1980).
Obsesif-kompulsif nevroz belirtileri, hastaların yaklaşık yüzde 40'ında tedavi edilmemiş de olsa, geçici ya da bazen sürekli olarak hafifleyebilir, hatta tümden kaybolabilir. Ancak pek çok hastada belirtiler tedaviye direnç gösterirler. Bu belirtiler bazı hastaları psikotik bir dağılmaya karşı koruduğundan psikolojik homeostazın korunması açısından yarar da sağlayabilir. Bu nedenle, özellikle psikodinamik psikoterapiye karar verilmeden önce, belirtilerin ego organizasyonunun hangi düzeyinden kaynaklandığının dikkatlice değerlendirilmiş olması büyük önem taşır.

(Kaynak: Psikodinamik Psikiyatri Ve Normaldışı Davranışlar, Yazar: Engin Geçtan, metis yayınları sayfa: 192, 193)