Kaynağı üstadım paylaşmış.
Ben tecrübelerime dayanarak bunları söyledim.
Hatta dahasınıda diyeyim o azap gören günahkar müslümanlar eğer kul hakkı nedeniyle azap görüyorsa ve o hakkına girdiği kişide vefat ettiyse, azap gören kişi hakkına girdiği kişinin ayaklarına kapanır aff diler geriside onların arasında bir meseledir .
Aff ederse azabı hafifler aff etmezse azabı devam eder. Biraz daha bahsedelim ifşaya girmeyecek kadar. Ölülerinde orada hayatları vardır.
Kabirleri onlar için gerçek manada evdir.
Eski köy evleri gibi tahtadan ve hasırdandır.
Ameli iyi olan için kabir genişler.
İçinde eşyalar olur. Kişi kendi eliyle dünyada iken ne eşya ne yiyecek verdiyse oradadır. Bizimkiler ölmeden önce istihareyle kabirlerini görürlerdi. Anlattıklarına göre halılar yorganlar yastıklar tabak kaşık bardak bile var ama biraz farklı.
Topraktan yapılmış onlar.
Hepsi ve herşey var ama topraktan.
Bunu kavrayamadım ben nasıl olur diye çok düşündüm ama bir cevap bulamadım.
Serbest bırakılan ruhlar birbirlerine ziyarete gidiyor. Birbirlerini kabirlerinde ziyaret ediyorlar.
Ayrıca bizim onlara gönderdiğimiz ikramlar hediyeler onların çok hoşuna gidiyor.
Dünyayla bağlantılarının kopmadığını düşünüp seviniyorlar.
Berzah alemindede ibadet meclisleri
(mescid değil)vardır.
Büyük evliyalar belli zamanlarda diğer ölü ruhlara ders verir ve birlikte ibadet ederler.
Son bir şey daha söyleyeyim.
Yaşayan iki kişi birbirini çok seviyorsa o kişilerden biri ölürse bağlar hemen kopmaz.
Ölüler ailelerini sürekli izliyorlar.
Yalnız bırakmıyorlar. Gerek bizim için dua ediyorlar gerekse rüya yoluyla bizim bilmediğimiz gerçekleri anlatıp yardımcı olmaya çalışıyorlar.
Tabi dediğim gibi kişi manevi aleme önem veriyor ve ölen kişileri unutmayıp sürekli hayır hasenat yapıyorsa