Naci Kutlay, “21. Yüzyıla Girerken Kürtler” adlı kitabında İstanbul’un İngilizlerce işgal altında olduğu günlerde Said Nursi’nin Erzurum’da Cibranlı Halit Bey ile görüştüğünü ve M.Kemal hareketine destek verip vermeme hususunda tartıştıklarını belirtir. Said Nursi de Şeyh Said kıyamı sonrası sürgüne gönderilenler arasındadır. Hatta sürgünden önce camide bekletilirlerken Halit bey’in iki oğlu ile yaptığı sohbeti aktarır. Said Nursi, “Müdafaalar”ında “Şark hadiseleri münasebetiyle nefyedilmem…sırf ihtiyat yüzünden olduğu hükümetçe sabit olmuştur” diyerek, ayaklanma ile ilişkisinin tespit edilemediğini aktarmıştır.Ancak hepsinden önemlisi, elimizdeki külliyatın konu ile ilgili bölümlerinin değiştirilmiş olmasıdır. Mustafa İslamoğlu, “İslami Hareketler ve Kıyamlar Tarihi” kitabında Şualar’da aslı 10 maddelik olan bahsin, 9. ve 10. maddelerinde bazı eksiltmelere gidildiğinin tespit edildiğinden bahseder. Asıl el yazması nüshada 10. maddede “Şeyh Said ve rüfekası hakiki şehiddirler” cümlesinin kayıtlı olduğunun altını çizer Konu ile ilgili olarak bazı nurcu çevrelerin Said Nursi’ye söylettikleri sözler (daha doğrusu bağlamından koparttıkları) şunlardır:“Yaptığınız mücadele kardeşi kardeşe öldürtmektir ve neticesizdir. Çünkü Türk milleti bin yıl İslamiyete bayraktarlık etmiş, dini uğruna yüzbinler, milyonlar ile şehit vermiş ve milyonlarla veli yetiştirmiştir. Binaenaleyh kahraman ve fedakar İslam savunucularının torunlarına…kılıç çekilmez ve ben de çekmem”[ Bediüzzaman Said Nursi, Hayatı, Mesleği, Terceme-i Hali, Doğuş Matbaası, 1958; Akt. İslamoğlu, s. 683.]M. İslamoğlu, Risale-i Nur Külliyatında, Müdafaalar’da bu sözlerin aslının şu şekilde olduğunu ifade etmektedir:“Eski Harbi Umumi’den biraz evvel, ben Van’da iken, bazı dindar ve muttaki zatlar yanıma geldiler. Dediler ki: Bazı kumandanlarda dinsizlik oluyor, gel bize iştirak et. Biz bu reislere isyan edeceğiz. Ben de dedim: O fenalıklar ve o dinsizlikler o gibi kumandanlara mahsustur. Ordu onun ile mesul olmaz. Bu Osmanlı ordusunda belki yüzbin evliya var. Ben bu orduya karşı kılıç çekmem. Ve size iştirak etmem. O zatlar benden ayrıldılar, kılıç çektiler. Neticesiz Bitlis hadisesi vücuda geldi. Az zaman sonra harbi umumi patladı. O ordu din namına iştirak etti, cihada girdi. O ordudan yüz bin şehitler evliya mertebesine çıkıp beni davamda tasdik edip kanlarıyla velayet fermanlarını imzaladılar.”[ Müdafaalar, s. 227; Aynı yer.Görüldüğü üzere, bahsedilen sözler, Şeyh Said hadiseleri ile ilgili değil, I.Dünya savaşı öncesi Bitlis İsyanı ile alakalıdır. Yıl 1913’tür ve bu sözler daha sonradan saptırılarak Şeyh Said hadiselerine mesned kılınmıştır.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...