“Merhamet/rahmet etmek” sözlüklerde “acıyarak ve severek korumak, şefkat göstermek” anlamına gelir. Allah için kullanıldığında ise “hak edip etmediğine bakmaksızın lütfetmek, ikramda bulunmak” demektir. Kur’an’da 114 yerde geçen rahmet kelimesi 92 yerde Allah’a nisbet edilerek kullanılmıştır. İlahi nimetlerin hepsi aslında rahmetin bir yansıması olarak tarif edilmiştir (İbrahim süresi ayet 34; Nahl süresi ayet 18). Allah’ın rahmetinin içeriği hakkında iman ve İslam ile şereflendirmek, peygamber göndermek, Kur’an’ı bahşetmek, affetmek, cennetle ödüllendirmek, yağmur yağdırmak, rızık vermek gibi lütuflar sıralanmıştır. Bu kuşatıcı rahmet anlayışı Allah’ın bütün fiillerinde ana kavramdır. Nitekim Kur’an’da ilahi rahmetin her şeyi kuşattığı ifade edilirken Allah’ın merhamet etmeyi kendisi için zorunlu kıldığı belirtilmektedir. Bu çarpıcı ifade bir anlamda Allah’ın merhamet etmeyi ilke edindiği şeklinde de anlaşılabilir (Enam suresi ayetler 12,54; Araf süresi ayet 156; Mümin süresi ayet 7). Manası Allah’a, sözleri Peygamberimize (s.a.s.) ait bir kudsi hadiste “Benim rahmetim gazabımı aşmıştır” buyrulmaktadır (Buhari, “Bedul-halk”, 1; “Tevhid”, 55; Müslim, “Tevbe”, 14-16). Bu sebeple olmalı Allah’ın vadettiği nimet ve ihsandan asla vazgeçmeyeceği ifade edilirken vereceği cezayı affedebileceği her daim vurgulanmaktadır.
Allah Teala’nın esmasının ağırlıklı olarak rahmet ve merhamet eksenli isimlerden oluşması bu anlamda şaşırtıcı değildir. Zira Allah ile insan ilişkisinde asıl olan rahmet ve merhamet, arızi ve geçici olan ise gazap ve cezadır. Örneğin Allah’ın Müntakim (intikam alan), Kahhar (kahreden) gibi ceza verici yönünü ifade eden isimleri bile aslında Allah’ın rahmetinin bir gereğidir. Zira suçlulara gereken cezanın verilmemesi mazlumlara haksızlık etmek anlamına gelecektir. Onlara gösterilen rahmetin gereği zalimleri cezalandırmaktır.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...