Hersyguzelolsun Nickli Üyeden Alıntı

Küçüklüğümden beri hep şanssız biriyim. Annemin çok sevmediği sürekli kilosuyla alay ettiği aşağıladığı kardeşiyle kıyasladığı bi evladım. Ona rağmen hayata tutundum. Her zaman Allah’a sığındım. Her sıkıntım için dua ettim. Büyüdüm üniversite okudum. İnşallah her şey yoluna girecek diye hep ümit ettim. Mezun oldum iş yok. O sırada eşimle tanıştım. Çok iyi bir insan. Allah nasip etti evlendik. Çok şükür kıt kanaat geçiniyorduk. Eşimin çalıştığı iş yeri battı. Bi anda ortada kaldık. Babam kendi evlerinden birine geçin dedi. Geçtik. Eşim yeni iş buldu. Bu arada biriken borçlar vardı. Ben de hala iş arıyordum. Derken ben de iş buldum. 1 ay çalıştım çıkarıldım. Adam paramı dahi vermedi. Şikayet edebileceğimiz her yere ettik. Dava açın dediler. Dava masrafıyla gelecek para zaten bitiyordu. Neyse Allaha havale ettim. Binbir duayla bulduğum işin sonu da hüsran oldu. Yine iş aramaya başladım. Eşime destek olmak istedim. Kapı kapı gezdim resmen. Kimisi sen üniversite mezunusun burda ne işin var dedi, kimisi tecrüben yok olmaz dedi. Tam biraz sakinleşeyim yine iş ararım dedim bu sefer annem evden çıkın demeye başladı. Borçlar birikmiş, eşimin maaşıyla kıt kanaat geçiniyoruz, ben iş aradıkça kapılar yüzüme kapanıyor. Anneme detaylıca anlattım bak bu kadar borcumuz var, ben işe gireyim öyle kira verelim diye. Altımızda satsak 250 bin bile etmeyecek bir araba var. O araba sizin neyinize satın parasını verin dedi. Bizim sigortasını bile ödemek için boğazımızdan kıstığımız, başına bişey gelmesin diye trafiğe bile ihtiyaç olmadıkça çıkarmadığımız 30 yaşındaki arabamızı bize layık görmedi çok bunaldım artık. Dualar, namazlar içimi ferahlatmıyor. Çaresizliğin tam ortasındayım. Herkesin son çare gördüğü 3 harfli marketlere bile işe alınmıyorum. Kısmet kapalılığı mı ne bu ? Bi eşim var yanımda olan. Onun da hayat hikayesi benden beter. O da asgari ücretinden ve kendisine destek olmaya çalışan karısından başka kimsesi olmayan bi gariban. İnanın kimseye zararımız yok. Aksine elimizden geldikçe herkesin yanına koşarız. Maddi gücümüz yok sadaka alacak durumdayız ama yine de ihmal etmeden sokak hayvanlarını besleriz, bizden kötü insan görürsek 100 lira da olsa yardım etmeye çalışırız. Ne yaşıyoruz ben bilmiyorum. Annenin evladını tanımadığı kıyamet günü bugün mü yoksa? Herkes el birliğiyle bizi bitirmeye çalışıyor gibi. Benim artık çok gücüm kalmadı. Ben Yaradana sığındıkça o beni insanların önüne atıyor gibi. Ne yapayım bilmiyorum. Kaderimde intihar mı var acaba? Daha ne yapayım düzelmesi için bilmiyorum. Bi fikri olan varsa söylesin onu da deneyeyim. Ben daha fazla çare arayamayacağım. Ha bu arada Rabbim bana da evlat meyvesini tattıracaktı. İnanır mısınız onu da kaybettim. Lanet mi beddua mı ah mı bilmiyorum bilmiyorum. Ben daha ne yapayım nolur biri bana akıl versin artık benimki bana yetmiyor