İbadetlerimde hiçbir sorun yaşamıyorum, tam tersine özellikle namazdayken bu hissi daha yoğun yaşıyorum. Bedenimde dolaşan, temas eden bir enerji varlığı gibi oluyor. Eğer bu varlıklar gerçekten iman zayıflatmak veya ibadetten uzaklaştırmak amacıyla bulunuyorlarsa, ibadet anında etkilerinin azalması gerekmez miydi?
Ama bende tam tersi oluyor sanki ibadet sırasında daha fazla farkına varıyorum. Bu durumda ya bu enerjilerin niyeti düşündüğümüz gibi değil, ya da ibadetle birlikte frekansım yükseldiği için onları daha belirgin hissediyorum. Ayrıca “yokmuş gibi davran” demek, farkındalığı bastırmak anlamına gelmez mi? Eğer gerçekten bir sınav veya enerjisel temas söz konusuysa, yok saymak yerine bilinçli bir farkındalıkla gözlemlemek daha doğru olmaz mı? İman ve korku arasındaki farkı da bu noktada merak ediyorum eğer inancım güçlü ise, neden korku veya kaçınma değil de, bilinçli bir temasın zararı olsun?