Rivayet olunur ki, ilim şahikası İmam Gazali Hazretleri Şam’da Emeviye Camii’nde itikaf ve inzivaya çekildiği zaman, geceleri yatsı namazından sonra, minaresinden iner camiin şadırvanlarını, abdest mahallerini ve helalarını temizlermiş. Ta ki, nefsi kırılsın, benliği ezilsin, gururu yerlere serilsin. Kibir, gurur ve azamet hastaları büyük İmam’ın nefis mücadelesinden ibret alsınlar.Mevzuatü’l-Ulum Tercümesi’nde ( Cilt: 2, sayfa 806) şu satırlar vardır: “Şam’da birkaç sene itikafta kaldıktan sonra birçok ülkeleri ve şehirler ziyaret etti, gezip dolaştı. Vardığı yerlerde meşhed ve merkadleri (büyüklerin kabirlerini) mescidleri ziyaret etti. Tenha köşelerde azıksız, döşeksiz yatıp kalktı; nefsi ile olan kavgasında mücahede-i ebrar yolunu seçti; ona meşakkatli ibadetler teklif edip, çeşit çeşit taat ve riyazetler yaptırdı, öyle bir mertebeye ulaştı ki, zamanın kutbu ve iman merkezine götüren yol oldu.”Az uyuyor, az yiyor, az konuşuyordu. Geceleri nafile namaz kılar, gündüzleri nafile oruç tutardı. Geçici ve aldatıcı dünya şeylerinin gözünde çöp kadar değeri kalmamıştı. Allah’ı zikrediyor; O’ndan uzaklaştıran, O’nu zikretmekten alıkoyan şeylerden kaçıyordu.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...