Bu aralar çok yaşadığım bir şeydir bu,ben dinimi güzel,güzel yaşamaya çalışırken gayet mutluyum ama bir tane münafık,fasık o tarz kişilerle kafasındaki sorulara elimden geldiğince bildiğim kadarı ile cevap vermeye,öğretmeye çalışıyorum.Maksat vebal üstümüzde kalmasın,bizden alacağı bir fayda varsa görsün diye.

Ama o konuşma sonrasında içimde üzüntü hafif kasvet oluşuyor,o maneviyat gidiyor.Haftalardır olan o namazlarda kendi çapımızda huşu bir anda sanki çelme yemiş gibi oluyor.

Bu durumda ne yapmalıyız..

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]