Alıntı:
Cengihan Nickli Üyeden Alıntı
Bu aralar çok yaşadığım bir şeydir bu,ben dinimi güzel,güzel yaşamaya çalışırken gayet mutluyum ama bir tane münafık,fasık o tarz kişilerle kafasındaki sorulara elimden geldiğince bildiğim kadarı ile cevap vermeye,öğretmeye çalışıyorum.Maksat vebal üstümüzde kalmasın,bizden alacağı bir fayda varsa görsün diye.
Ama o konuşma sonrasında içimde üzüntü hafif kasvet oluşuyor,o maneviyat gidiyor.Haftalardır olan o namazlarda kendi çapımızda huşu bir anda sanki çelme yemiş gibi oluyor.
Bu durumda ne yapmalıyız..
@ [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@ [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@ [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@ [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
@ [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
|
Senin görevin kafiri onları müslüman yapmak değildir, onalara tebliğde bulunmak yani hakikati anlatmaktır. Allahın istemediği hiç kimseyi Allah’ın dinine sokamazsın. Yani orası Allah’ın bileceği bir şey. Eğer huşum kayboluyor ve ruhsal daralma yaşıyorum diyorsan bu tebliğ işini büyüklere devret bırak büyük hocalar anlatsın.
Zaten kişinin nasibinde varsa er yada geç müslüman olur. Herşeyden önce kişinin kendi makamı kendi imanı kendi ameli gelir. Önce kendini kurtarmaya bak sen. Gerisi daha sonra gelir. Bu hal hala üzerinde devam ediyorsa ya baki entel baki ismine bir iki gün sarıl bu hal üzerinden kalkar. Namazdaki huşun düzelir