Hep merak ettim ve gözlemledim, bir insan bir müddet sonra nasıl olurda imandan çıkar diye? Sonra şunları fark ettim;

Birincisi kişi kendine karşı dürüst değilse daha da fenası yaptığı kötülüğü, günahı savunuyorsa, yavaş yavaş kalp bozulmaya başlıyor. Bu biraz kibre de giriyor, diyelim gıybet yaptı, uyarırsan eğer der ki ama doğru söylüyorum, ama haklıyım, ya hiç mi konuşamıcaz gibi gibi... Kalp yavaş yavaş bozuluyor, halbuki yapılması gereken şey evet ben hata yaptım demek, Rabbim affet demektir, yapılan hatayı savundukça, küçülttükçe hakiki tevbe edemiyoruz ve ne yazık ki battıkça batıyoruz

Ya ne kadar katılırsınız bilmem, belki yanlış düşünüyorum, biz Allah var, ahiret var diyoruz fakat yok gibi yaşıyoruz

Nefsi savunmak, benlik, enaniyet, bunlar kalbi bozan şeyler, çünkü doğru dürüst tevbe edilmiyor, her günahta kalpte bir iz bırakıyor , kalp bozulunca da iman elden gidiyor