Maalesef hayatta her zaman "anne" kavramı o bildiğimiz sonsuz şefkatle birleşmiyor. Narsisistik bir yapıya sahip olan ebeveynler için evlat, bağımsız bir birey değil de daha çok kendi arzularını gerçekleştirebilecek bir araç veya kontrol altında tutulması gereken bir birey haline gelebiliyorlar.
Bir annenin, kendi konforu veya egosu için evladının mutsuzluğuna göz yumması, hatta bunu tetiklemesi, dışarıdan bakıldığında anlaşılması güç ama yaşayan için taşınması en ağır yüklerden biri. Bu durumu doğru terimlerle tanımlamak ve bu farkındalığı oluşturmak, bu sessiz savaşı veren birçok kişi için bir çıkış kapısı olabilir. Bu can yakıcı ama bir o kadar da önemli konuyu açtığın için teşekkür ederim ablacığım.