“Tevekkül” birine güvenme, birinin işini üstüne alma, birine işini havale etme gibi anlamlara gelir. Dini literatürde bir kimsenin kendini Allah’a teslim etmesi, işleri ve rızkı hususunda Allah’ın yardımına güvenmesi anlamına gelen tevekkül çoğu zaman yanlış anlaşılmaya müsait bir keyfiyet de taşımaktadır. Bu bakımdan tevekkül öncesinde tedbir almanın, istenen netice için elden geleni yapmanın önemi ayrıca belirtilmiştir. Bu konuda Hz. Peygamber’e “Önce devemi bağlayıp sonra mı tevekkül edeyim, yoksa bağlamadan mı tevekkül edeyim?” diye soran bir kimseye Peygamberimiz (s.a.s.) önce devesini bağlamasını buyurmuştur (Tirmizi, “Kıyame”, 60). Çok bilinen bu anekdotun mesajı açıktır; önce bize düşen bütün şartları yerine getirmek, sonra Allah’ın yardımı ve desteğini beklemek esas olmalıdır.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...