Allah’ın Resûlu (s.a.v.): “Her peygamberin Allah tarafından kabul edileceğine dair söz verilen bir duası vardır. Ben ise o duamı ahirette ümmetim için şefâat olarak sakladım. Bu şefâatim, ümmetimden şirk koşmadan ölen herkes için olacaktır.” demiştir. (Buharî, Daavat, 1; Tevhid,31, Müslim, İman, 334,335)

O gün Rahmân’ın katında söz ve izin alandan başkasının şefaat hakkı olmayacaktır.
(19/87)

Kuşkusuz rabbiniz, gökleri ve yeri altı günde yaratan, sonra da yarattığı arşa hâkim olan, her işi yöneten Allah’tır. O izin vermedikçe şefaat edecek biri de yoktur. İşte bu Allah sizin rabbinizdir, öyleyse O’na kulluk ediniz. Bunları düşünmez misiniz?
(10/3)

Kimin affedilip kimin affedilmeyeceğini; kimin imanlı öleceğini kimin imansız öleceğini biz bilemeyiz, sadece Allah bilir.