Selamun aleykum bacim,

eşinizin bu tavrı büyük ihtimalle çocukluktan gelen bir yoksunluk ve çaresizlik dili. İnsan bazen eksiklikle büyüyünce, „istemek“ ve“şikâyet etmek“ normalleşebiliyor. Ama bu, sizin insanların içinde mahcup edilmeyi kabullenmenizi gereltigi anlamına gelmez.

Size tavsiyem dua ve kalbi yumuşatacak ve sınır koyan bir konuşma.

“Sen yalancısın” yanlışsın diye deği de, daha fazla, “ben insanların içinde çok utanıyorum ve kalbim kırılıyor. Bu beni eşin olarak değersiz hissettiriyor” şeklinde kendi duygunu merkeze alarak konuşmayı dene ve durduğun belli et. Çünkü susmak, onun bu dili normalleştirmesine sebep oluyor.

Forumda bir çok dualar var, hocalarmz daha iyi bilir. Mübarek üc aylardayiz, beraat kandili yakın idir bunu degerlendirin