Bu âyet-i kerîmeler; kalbi ve zihni meşgul eden vesveseler karşısında Allah’a sığınmayı hatırlamak, şeytanın aldatıcı telkinlerinden muhafaza olunmayı dilemek ve insana maddî ya da manevî zarar verebilecek her türlü olumsuzluktan korunmayı niyaz etmek amacıyla okunur. Kulun Rabbine yönelişini güçlendiren bu âyetler, gönlün sükûnete kavuşmasına vesile olması umularak dua niyetiyle tilavet edilir.

“Ve kul rabbi eûzû bike min hemezâti’ş-şeyâtin.ve eûzû bike rabbi en yahdurûn”(Muminun 97-98)

Manası:

De ki: “Ey Rabbim! Şeytanların vesveselerinden sana sığınırım.”“Ey Rabbim! Onların benim yanımda bulunmalarından da sana sığınırım.”