Bir zamanlar bir zengin ölmüş...
Bir köşk ile iki oğlu kalmış ve köşkü paylaşamamışlar bit türlü...
Duvardan bir ses gelmiş, “Benim için birbirinize düşman olmayınız. Ben bir padişah idim. Çok yaşadım. Mezarda yüz otuz sene kaldım. Sonra toprağımla çanak çömlek yaptılar. Kırk sene evlerde kullandılar. Kırıldım. Sokağa atıldım. Sonra benimle kerpiç yaptılar. Bu duvarın yapımında kullandılar. Birbirinizle dövüşmeyin. Siz de, benim gibi olacaksınız” demiş...

__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur?
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.