Selâm cânlar
Kerâmetlerinin ölümünden sonra da devâm ettiğine ınanıldığı için murîdlerinin darda kaldıkları zamân sözledikleri ''Meded,yâ 'Abdulkâdir!'' sözü bir tasavvûf ve tarîkat geleneği olmuş,özellik ile kadınlar,bîçâre kalanlara 'imdâd ettiğine ınandıkları 'Abdulkâdirin rûhâniyyetine samîmî bir bağlılık göstermişlerdir.'Uveys Karanî ve 'İbrâhîm Bin Edhem gibi 'Abdulkâdir Gîlânî de Türk folklorunda önemli bir yer tutmuştur.Yûnus Emreye nisbet edilen ''Seyyâh olup şu 'âlemi arasan/'Abdulkâdir gibi bir er bulunmaz'' misrâ'ları ile başlayan şiir ile Eşrefoğlu Rûmînin ''Arısının balıyım,bağçasının gülüyüm/Çayırının bülbülüyüm yâ Şeyh 'Abdulkâdir!'' gibi şiirlerinde ona karşı duyulan derin hayrânlık terennum edilmiştir.
Meded yâ 'Abdulkâdir Yetiş ey 'Abdulkâdir