Bunu yapanlar astral seyahat yapabilirlermiş. Fakat kolay değil. Gözleri kapatıp odaklanırken uyuyakalmamak lazım.
Ben çoooook denedim. Fakat bende tuhaf bir şey oluyordu. Ellerimi ayaklarımı tutup birileri havaya kaldırıyorlardı sanki. Az daha kalksa kollarım bacaklarım, ben de yataktan havalanacaktım. Öyle tuhaftı. Tabii gerçekte yatakta gözler kapalı sırt üstü uzanmış durumdayım, kimsenin kaldırdığı falan yok.
Genelde sessiz loş bir ortamda sırt üstü yatıp gözleri kapatıp, tavandan sarktığını hayal ettiğim bir halata veya ayakucumda olan elbise dolabının sapına ulaşmaya çalışıyordum. Bir süre sonra kulaklarım uğuldamaya başlıyordu. Hani uykuya dalacakken değişik bir his olur ya öyle bir uğuldama. Fakat ya uyuyakalıyordum ya da tamamen uyanıyordum.
O günlerde rüyalarımda rüyada olduğumu fark etmem çok oldu. Defalarca camdan çıkıp sokaklarda dolaştım. Kapıdan çıktığımı da gördüm. Korkmaya da başladım gerçekten çıkar gidersem diye. Böyle olunca uğraşmayı kestim.
Bir süre sonra bir gün sağıma yatmış uyurken aynı anda da yatağa enine ve soluma yatmış olarak uyandım. Bir de ne göreyim? Uyumakta olan kendime bakıyorum. Yataktan inecek oldum. Kafa üstü inecektim. Kalkamadım. O an yataktan inmekte olan gerçek bedenim mi, astral beden mi yoksa rüyada mıyım anlamadığımdan bir anda uyandım. Kalbim çok fena atıyordu. Bir daha olmadı. Ben de bir daha denemedim.
Sadece bazen rüyamda rüyada olduğumun farkına varınca gidip yatağa baktım bedenim orada mı diye, yoktu. Bazen elimi camdan duvardan geçiririm rüyada olduğumu anlamak için. Ne de olsa kimse camdan aşağı atlayıp ölmek istemez.
Birkaç aydır rüyamda uçamıyorum, rüyamı yönetemiyorum.
Hattâ son zamanlarda saçma sapan can sıkıcı rüyalar görmeye başladım. Köpekler, düğüm, çöp, harabe yerler falan. Noluyor anlamadım.