Svg Nickli Üyeden Alıntı

Aşktan bahsetmiyorum.
Gerçek sevgiyi yani; bir insanı, belki de normalde en nefret edilebilecek bir insanı, en kabul edilmeyecek, "böyle biri bunu nasıl yapar" denilecek hatalarıyla bile olduğu gibi kabul edip koşulsuz ve hiçbir karşılık beklemeden sevmenin ne olduğunu çok iyi bilirim. Değişik bir durumdur. Hem sevip hem nefret etmek ise daha değişik bir durumdur.

Sen ne güzel açıkça söylüyorsun. Bir de korkup karşısındakine söyleyemeyen var. Böyle susar, kalbinin ortasına oturtur, etrafına da kimseyi yaklaştırmaz, sonracığıma... Karşısındaki bilmez, anlarsa anlamamış gibi yapar. Bu yetmez tabii, bir kere anladı ya çok sevildiğini, kalbinde onlarca kişiyi oturtur ama ona bir parça sevgiyi çok görür. Bunun yerine canını yakarcasına kalbindekilerden bahseder. Karşısındaki susar bir şey diyemez tabii, sadece gözünden iki damla yaş süzülür.
Sonra... Aramaz. İlgilenmez. Umursamaz...
Araması daha ilginç bir durumdur. Zaten zar zor arayan bu kişi, gün gelir, aylar geçer hiç aramaz...

Tamam bu kadar yeter.