Alıntı:
Fena Nickli Üyeden Alıntı
illa dediğim olsun demiyorum yanlış anlamayın. başka birşey olsun? ne bileyim en ufak pozitif bir şey? o kadar ağlayarak yalvarıp da tek karşılığımın sessizlik olmasından bıktım
|
De ki: Ey kendilerine karşı aşırı giden kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.’ (Zümer 39)
Bak, ayet açıkça ‘ümit kesmeyin’ diyor. Demek ki insan öyle bir yere düşebilir ki ümit kesmeye yaklaşır; ama Rabbimiz tam da orada sesleniyor. Bu yüzden senin şu an hissettiğin karanlık, hüküm değil; geçmekte olan zor bir hal olabilir.
‘Muhakkak ki zorlukla beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten zorlukla beraber bir kolaylık vardır.’ (İnşirah)
Belki sen şu an sadece zorluğu görüyorsun; kolaylık henüz görünür olmadı diye yok sanıyorsun. Ama görünmemesi, olmadığı anlamına gelmez. Kaldı ki her gecikme reddedilmek değildir. Bazen kulun önce kalbi tutulur, sonra yolu açılır.
Bir de şunu unutma kardeşim:
‘Kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.’ (Ra’d)
Yani aradığın şey sadece ‘netice’ olmayabilir; belki önce kalbin sükûna muhtaç. Bu yüzden bence bir süre kendini yoran, zihnini karıştıran ağır şeylerden uzaklaş. Rabbine sade bir dille yönel. İçinden geldiği gibi konuş. Kırgınsan kırgınlığını söyle, yorgunsan yorgunluğunu söyle. Çünkü O kalpten geçeni bilir.