Alıntı:
sin60 Nickli Üyeden Alıntı
allah razı olsun güzel bi konuya parmak basmışın,,sizinde dediginiz gibi talip ve işi bilen insanların sessiz kalışı bu ilme zarar verdigi gibi ,,,parada acayip zarar vermiş bu ilme ,osmanlının son döneminden başlamış hele günümüzde para için bu ilim cahillerin elinde çoçuk uyuncagı olmuş...bu ilim 900 yılından 1900 yılına kadar altın cagını yaşamış...ben bir kaç misal vereyim osmanlı dönemi bi el yazma enam şerifin aynı kitabın tam 8,10 versiyonunu gördüm yani aslını taklid edip para için aynı kitap aslını bozarak ,kendinin gibi yazılmış ve satılmış..bu sitede rahmetli sin hocanın vefk kısmında bi mühürü var ,,bu mührü ben temizledim aslını yaptım buraya attım bide nette pinterest diye bi siteye attım ..ordan bi pakistanlı kendinin gibi üzerine reklam koyup feyse atmış sizin için yaptım diye altına yazmış...yani para bu ilme acayip zarar vermiş,,sessiz kalan işi bilenlerde acayip zarar verdi...bu sitede vefk kısmında cin suresi vefki diye bi vefk var ,,o vefke işi bilen kimse kardeşim bu vefk yanlış dememiş...talip kısmına gelince adam ne arapçası var ne kuran okumayı biliyor ne harfleri tanıyor yani hiç bi bilgisi yok ama vefk yazmak istiyor...bu yaptıkları bu ilme hakarettir bu ilmi hafife almaktır...yani daha yazılacak çok şey var benim aklıma bunlar geldi......
|
Allah razı olsun. İşaret ettiğiniz hususlar, bu sahanın neden zayıfladığını açıkça gösteriyor. Bu ilme en büyük zararı yalnızca cahilin cesareti vermedi; çoğu zaman âlimin ve ehil olanın sükûtu da verdi. Zira hakikati bilen sustuğunda, meydan çok defa bilmeyene, taklitçiye ve menfaat ehline kalır. Para hırsı da işin içine girince metin tahrif edilmiş, mühürler asıllarından koparılmış, vefkler yanlış şekillerle dolaşır olmuş, sonunda ilim emanet olmaktan çıkıp piyasa malzemesine dönmüştür.
Talip meselesi de ayrı bir yaradır. Arap harfini tanımayan, kıraat bilmeyen, metin okuyamayan, usul görmeyen bir kimsenin doğrudan vefke ve tılsıma yönelmesi ilme talip olmak değil, ilmin sûretine heves etmektir. Hâlbuki bu yolda evvelâ temel gelir; sonra usul, sonra terbiye, sonra ehliyet. Bunlar olmadan yapılan şey, ilme hizmet değil, ilmi hafife almaktır.
Bugün asıl ihtiyaç, çok konuşmak değil; sahihi sakimden ayıracak ehil dilin yeniden ortaya çıkmasıdır. Çünkü bu ilim oyuncak değildir; ne meraklıya hemen açılır, ne de para karşılığı herkese dağıtılır. Emanet, ehline verildiğinde ilim olur; ehil olmayanda ise sadece zarar doğurur.