Namaz alışkanlığı, çoğu kişinin sandığı gibi bir anda gelen manevî coşku ile değil, vakte teslim olma terbiyesiyle kazanılır. Bu işin hakikati şudur: Namazı canın istediğinde değil, vakti girdiğinde kılmaya başlarsın; nefisle pazarlığı uzattıkça alışkanlık kurulmaz.

Tecvidi güzel okuyamamak tek başına namazı bozmaz; fakat kıraatte manayı değiştiren ciddi hata ayrı bir meseledir. Din İşleri Yüksek Kurulu’nun açıklamasına göre kıraat hatasının hükmü hatanın cinsine göre değişir; her telaffuz kusuru namazı bozmaz, özellikle mahreç yakınlığı bulunan harflerde güçlük sebebiyle kolaylık tanınır. Ancak harf değişip mana da değişirse, bu hafife alınacak bir şey değildir. Bu yüzden “tecvid bilmiyorum, o hâlde namazım olmaz” demek de yanlıştır, “nasıl olsa oluyor, hiç düzeltmesem de olur” demek de yanlıştır. Çünkü kuldan istenen kusursuzluk değil, imkânı kadar doğruya yönelmesidir. Sürç-i lisan ettiysem ehil olan kardeşler tashih buyursun…