5. Önce dil ile kalbin bağı düzeltilmelidir

İsimleri dil ile tekrar etmek kolaydır; fakat o ismin mânâsını kalpte uyandırmak aynı kolaylıkta değildir. Bu yüzden esmâ meşguliyetinde bir başka tashih noktası, dil ile kalbin birbirinden kopuk yürümesidir. İnsan bazen çokça tekrar eder; fakat söylediği ismin mânâsı üzerinde durmaz, o mânânın kendisinde neyi düzeltmesi gerektiğini düşünmez. O vakit ağız çalışır, fakat kalp tam eşlik etmez.

Hâlbuki “el-Basîr” derken görüldüğünü, “es-Semî‘” derken işitildiğini, “el-Latîf” derken ilâhî lütfun inceliğini, “el-Hakîm” derken takdirin hikmetini hissetmeye doğru bir yöneliş yoksa, tekrar zamanla alışkanlığa dönüşebilir. Elbette herkes bir anda huzur sahibi olmaz; böyle bir iddia da doğru değildir. Fakat en azından kişi, ismi sadece söylemekle kalmayıp o ismin kendisinde neye temas ettiğini de aramalıdır. İşte orada dil ile kalp arasında gerçek bir bağ kurulmaya başlar.