Değerli kardeşim, aslında yukarıdaki ifadede murad da buydu. Burada güneş ışığı meselesi yalnız maddî bir bozulma meselesi olarak değil, tesbihin sahibine mahsus hâlinin ve ünsiyetinin muhafazası bakımından zikredildi. Kişi bir tesbihi devamlı aynı zikirde kullandıkça, o tesbih zamanla onun hâliyle hususî bir yakınlık kazanır. Açıkta, gün ışığında ve herkesin nazarına maruz kalması ise bu hususiyeti dağıtan bir durum olarak görülmüştür. Yani mesele, güneşin tek başına zararı değil; tesbihin mahfuz tutulmasının daha münasib görülmesidir. Yanlışımız varsa ehli olan tashih buyursun.

__________________
Muhammedün Tâcü Ruslillâhi Qâtıbeten; Muhammedün Sâdiku’l-Akvâli ve’l-Kelimi. ﷺ